سلام . اگر باتری گوشی نوکیا شما  BL-5C  می باشد  خیلی سریع با شرکت اصلی نوکیا به شماره ۲۳۰۱۳ -  کد تهران تماس بگیرید تا باتری شما در صورت مشمول این طرح بودن به رایگان تعویض گردد.

مدلهایی که این باتری را دارند :

Nokia 1100,   Nokia 1100c,   Nokia 1101,   Nokia 1108,   Nokia 1110,   Nokia 1112,

Nokia 1255,   Nokia 1315,   Nokia 1600,   Nokia 2112,   Nokia 2118,   Nokia 2255,

Nokia 2272,   Nokia 2275,   Nokia 2300,   Nokia 2300c, Nokia 2310, Nokia 2355,

Nokia 2600, Nokia 2610, Nokia 2610b, Nokia 2626, Nokia 3100, Nokia 3105, Nokia

3120, Nokia 3125, Nokia 6030, Nokia 6085, Nokia 6086, Nokia 6108, Nokia 6175i,

Nokia 6178i, Nokia 6230, Nokia 6230i, Nokia 6270, Nokia 6600, Nokia 6620, Nokia

6630, Nokia 6631, Nokia 6670, Nokia 6680, Nokia 6681, Nokia 6682, Nokia 6820,

Nokia 6822, Nokia 7610, Nokia N70, Nokia N71, Nokia N72, Nokia N91, Nokia E50,

Nokia E60

 

به دوستان خود هم اطلاع دهید  از ۱۰ صبح تا ۷ عصر ( پشتیبانی فارسی نوکیا) ۲۳۰۱۳

A compass and a satellite-based Global Positioning System receiver are complementary tools. A compass does one thing a GPS unit cannot–point toward magnetic north. GPS units equipped with an electronic compass are gradually coming to market. Still, GPS receivers are battery-powered devices that potentially could run out of power. A compass, relying solely on the earth's magnetic forces, has no such limitations. Thus, even if you own a GPS unit, you will always want to carry a compass as well.

GPS receivers are splendid devices. They are designed to measure direction of movement by calculating the difference between your current position and last position. They can also tell you your position without relying on visible landmarks for bearings, which is necessary for a compass must. On days of snow or heavy fog, that's a big plus.

Another GPS advantage: When following a bearing via compass, obstructions sometime cause you to stray from your ideal line of travel. This requires you to keep careful track of any deviations you take from your bearing, to the point of counting the paces you take while sidestepping the obstacle. Once past the obstacle you might need to adjust your compass bearing, but key landmarks may no longer be in view. With a GPS unit, however, you can easily obtain a new bearing and reset your compass with a revised line of travel.

Bottom line: When you want to know which direction you are facing–an important piece of knowledge–you must have a compass.

دوستان این  مقاله فوق باعث شد که بسیار با دقت بیشتری در موارد استفاده از جی پی اس به جای قطب نما ها بیندیشم .....

امید دارم که نظرات شما عزیزان و بخصوص بیان تجربیات ارزنده تان باعث گردد تا برای شاگردان و نوآموزان کوهنوردی  - همچون من -  اهمیت استفاده از سیستم جهت نما روشن گردد.....

mehrmountaineer@yahoo.com

این یادداشت پس از بررسی بسیاری از گزارش برنامه های کوهنوردان عزیز ایرانی  و هم کشورهای دیگر برای درج در روزنامه دیواری " همنورد خدا همنورد "  به ذهنم رسید .....  الهی به امید تو ....

در وبلاگ عزیزانی می خوندم که در مسیر رفت تمام مسیر رو با  چی پی اس  علامتگذاری کرده اند اما در مسیر برگشت باتری تمام شده بوده و عملا نتوانسته اند از آن بهره لازم را ببرند ....

در جایی خواندم که عزیزانی در کل مسیر در زمستان سرد توانسته اند از جی پی اس  بهره کامل رو ببرند ....

در گزارش برنامه دوستانی خواندم که پس از مه شدن و احتمال دادن اینکه گم شده اند ، توسط ایشان از قطب نما استفاده شده است .....

در کتابهای کوهنوردی جدیدی که هم مرور کرده ام از وسایل لاینفک کوهنوردی به " نقشه و قطب نما " اشاره شده و همیشه همراه داشتن " GPS" توصیه شده است .....

در کتابی می خواندم که مهارت نقشه خوانی و کار با قطب نما ، از ابتدایی ترین اصول کوهنوردی است که بایستی در کلاسهای کوهنوردی ابتدا بصورت تئوری تدریس و سپس بصورت عملی در محیط  کوهستان به اجرا در آمده و مورد آزمون قرار گیرد .....  در مورد کار با جی پی اس  امروزه اینگونه بنظر می رسد که فراگیری و نحوه کار با آن از مواردلازم برای کلیه کسانی که برای طبیعت گردی ، کوهنوردی  ، اسکی ...اقدام میکنند  و نیز هم  برای   کلیه افراد ضروری گشته .....

با توجه به اینکه در بسیاری از وب سایت ها و کتاب های روز کوهنوردی دنیا دیده ام  که  همراه داشتن قطب نما جزء وسایل انفرادی برای کلیه نفرات توصیه شده است ، من فکر می کنم که آموزش نقشه خوانی ( کاری که  اینروزها آقایانی همچون فرامز  نصیری بسیار بر گسترش آن - بخصوص در میان کوهنوردان جوان -  اهتمام نموده اند ) و هم نیز کار با قطب نما از وظایفی همراستای یادگیری طریقه گام برداری ، تنفس در کوهستان ، کمک های اولیه ،  بهمن شناسی ، هوا شناسی  و ... برای هر کوهنورد است ... 

بنظر میرسه ، یادگیری نحوه کار با GPS  ، نیز مسوولیت بعدی   بر عهده کوهنوردان است .... اگرچه ایده من اینه که  جی پی اس بعنوان وسیله مکمل قطب نما بایستی بکار برود ....  این بدینمعنی است که من اگر در گروهی باشم ، هیچگاه همه وظایف خود را به دوش GPS  واگذار نمی کنم ....

منظور از وظیفه در اینجا  چیست ؟  

یادم می آد اونموقع ها که کلاس های مختلف آموزشی رو شرکت می کردم  ، همیشه میگفتند که پس از طی مدتی از مسیر به پشت سر خود برگردید و مسیر آمده را بر انداز کنید ... ( البته این روش شاید در مه کارآیی نداشته باشد    اما در اکثر  موارد مفید است )  مربیانمان همیشه میگفتند که عوارض طبیعی را بخاطر بسپارید .... تخته سنگ های بزرگ ..... چشمه ها .... مکان های شب مانی که پشت سر گذاشته ایم ....  و حتی در مواردی سنگ چین نمودن  یا علامتگذاری مسیر ...... ( گاهی نیز به شوخی می گفتند  ابرها ی بالا سرتان رو نشون نکنید ها ...... )   همیشه  میگفتند که این وظایف تک تک افراد تیم است .... زیرا اتکا به یک نفر در صورت بروز حادثه برای نفر   و یا گم شدن  یا جدا شدن گروهی از تیم ،   می تواند به بروز مخاطراتی برای کلیه تیم بیانجامد ...

کلیه این آموخته ها   ،  امروز این ایده را در ذهن ام آورده  که دانستن علم  نقشه  خوانی  ..... مستلزم تهیه نقشه ای جامع و دقیق است ... ( معمولا نقشه های موجود در ارتش که گهگاه  نیز منتشر شده و یا می  توان از روابط عمومی ها تهیه نمود  قابل اتکاست )  بعد از نقشه ای دقیق  همراه داشتن قطب  نمایی دقیق نیز عنصر بعدی است و ترکیب این عناصر است که به کوهنوردی یی کامل  و در عین حال  امن خواهد انجامید ....     البته  دانستن  تا عمل کردن  دو حکایت متفاوت هستند ....

یادمه که همون سالی که نقشه کوههای تهران چاپ شد فوری تهیه کردمش ....  شروع کردم مسیرها رو رفتن و ارتفاع ها رو اصلاح کردم و هم نیز نوشتن  اون جا ها که درج نشده بود ..... یادش بخیر یال چارپالون رو رفتم تا قله که درستی نقشه رو چک کنم  !!!!!!!  البته  نه اینکه  به صحت موارد مندرج شک داشته باشم  بلکه میخواستم اونچیزها رو که ممکنه نقشه کامل درج نکرده رو به نقشه ام اضافه کنم ....   البته  چون قطب نمای شخصی نداشتم نقشه خوانی ها رو ( نقشه کوهها رو از آرشیو ارتش هم گیر آورده بودم ) نتونستم با قطب نما انجام بدم .... اما کلا تجربه خوبی بود ....

بعد از قطب نما و نقشه خوانی ، به اهمیت کار با GPS  پی برده ام و فکر می کنم بایستی در اسرع وقت هم بصورت تئوری و هم در طبیعت اون رو  فرا بگیرم ...

در مورد باتری تموم شدن هم راستش نمیدونم .... ایراد از باتری  بوده  یا  زمان استفاده از دستگاه محدود است و با سرمای هوا  و ارتفاع   کارآیی آن کاهش می یابد .... ( در این زمینه  چون اطلاعی کامل ندارم  پاسخ سوال  رو بعدا از دوستان  جویا حواهم شد ) ....

خلاصه کلام اینکه ... اکنون  مطمئن شدم که  یادگیری این اصول مقدماتی برای من یک باید  است .... چه  هم در کوهنوردی ها برای خودم  و هم دوستان همراهم  مفید  واقع خواهند شد ....  دانستم که وب سایت ها و افراد حرفه ای بسیاری  توانسته اند در مواقع  مه ، کولاک و  یا گم شدن   ،  با اتکاء به مهارت نقشه خوانی  خود و کاربرد قطب نما  -  به سلامت به پایین بازگردند .....   چیزی که خیلی در کوهنوردی هام به اون فکر میکنم .... فنی کوهنوردی کردن و بهره گیری کامل از کلیه عوامل طبیعی محیط و هم نیز ساخته های بشری است ..... عاملی که باعت تفکر به قطب نما و نوشتن چند یادداشت اخیر شده .....

راستی شما نحوه  نقشه خوانی  و  کار با قطب نما  و  GPS   رو بطور کامل بلد  هستید ؟

آقای دکتر بها لو نکات بسیار ارزنده ای را برای کوهنوردان تهیه و ارایه نموده اند .

این موارد رو میتوانید از اینجا ( با حجم ۸۰۰ کیلوبایت با فرمت Pdf )  دانلود فرمایید.

 سرمازدگی عمومی (General Hypothermia)
2- یخ زدگی (Frostbite)
سرمازدگی عمومی :
این ناراحتی یکی از عوامل تهدید کننده حیات محسوب می شود و تمام بدن را تحت تاثیر قرار می دهد . میزان مرگ و میر در سرمازدگی عمومی بیش از 87 درصد می باشد . سه نوع سرمازدگی وجود دارد :
1- سرمازدگی خفیف ( دمای بدن بین 32 تا 35 درجه سانتی گراد )
2- سرمازدگی متوسط ( دمای بدن بین 28 تا 32 درجه سانتی گراد )
3- سرمازدگی شدید ( دمای بدن کمتر از 28 درجه سانتی گراد )
نکته : به جز مواجهه با سرما چند علت دیگر نیز می تواند منجر به افت دمای کلی بدن شود :
1- استفاده از داروها : مانند فنوباربیتال ، دیازپام ، مورفین ، فنوتیازین و غیره
2- عمل جراحی
3- افتادن در آب
4- بیماری های داخلی : مانند بیماری های قلبی – عروقی ، تیروئیدی ، غدد فوق کلیوی ، کلیوی ، عفونی ، سرطان ، سکته مغزی ، درماتیت
5- تروما ( به دلیل از دست رفتن خون زیاد )
6- سن بسیار زیاد یا خیلی کم
7- بی تحرکی
مراحل سرمازدگی عمومی ( کاهش دمای بدن ) عبارتند از :
1- لرز ( واکنش بدن به منظور تامین حرارت )
2- خواب آلودگی ، گیجی و منگی و بی تفاوتی
3- کاهش محسوس سطح هوشیاری
4- کاهش علائم حیاتی ( نبض و تعداد تنفس کند و فشار خون پائین )
5- مرگ
علائم ونشانه های سرمازدگی عمومی
1- کبودی یا سیانوز دور لب وانگشتان 2- تکلم آهسته و مشکل 3- گیجی ومنگی 3- از دست دادن شعور 4- خستگی مفرط 5- خستگی 6- سرگیجه 7- لرزش غیر قابل کنترل 8- پوست نیمه سفت 9- از دست رفتن مایعات بدن 10- ناتوانی در برخاستن مجدد 11- سفتی عضلات 12- تلو تلو خوردن در راه رفتن 13- کاهش ضربان قلب 14- تنفس 15- نبض ضعیف و نامنظم 16- کاهش فشار خون 17- کاهش فشار خون
اقدامات و کمک های اولیه :
1- البسه خیس مصدوم را خارج نموده و او را خشک کنید .
2- امدادگر با در آغوش گرفتن مصدوم ، دو طرف بدن او را با حرارت بدنش گرم نماید .
3- اگر مصدوم هوشیار و در جای گرم بود ، برایش اکسیژن با رطوبت زیاد بدهید .
4- تنفس و نبض او را کنترل کرده و در صورت لزوم CPR را شروع کنید . به یاد داشته باشید که هیچ مصدوم سرمازده ای را قبل از گرم کردن ، مرده تلقی نکنید .
5- هیچ مایع داغی به او ننوشانید .
6- به مصدوم اجازه فعالیت ندهید .
7- او را به آرامی منتقل نمائید .
اگر فاصله مصدوم تا مرکز درمانی کمتر از 30 دقیقه باشد ، اقدامات زیر را انجام دهید :
1- او را در بین یک پتو بپیچانید تا دمای بدنش بیش از پیش از بین نرود .
2- مصدوم را با دقت حمل نمائید .
3- به او اکسیژن بدهید .
4- او را به مرکز درمانی منتقل کنید .
اگر فاصله مصدوم تا مرکز درمانی بیش از 30 دقیقه باشد ، اقدامات زیر را انجام دهید :
1- او را در بین یک پتو بپیچانید تا دمای بدنش بیش از پیش از بین نرود .
2- مصدوم را با دقت حمل نمائید .
3- به او اکسیژن بدهید .
4- او را گرم کنید .
5- آماده انجام CPR باشید .
6- او را به مرکز درمانی منتقل کنید .
توصیه های عمومی جهت گرم کردن مصدوم
1- از وان آب گرم که دمایش بیش از 44 در جه سانتی گراد نباشد یا پتوی برقی استفاده کنید . دست ها و پاهای مصدوم را بیرون قرار دهید .
2- کیسه های آب گرم را کنار قسمت هایی که بیشترین اتلاف گرما دارند قرار دهید ( مانند سر و گردن ، قفسه سینه و کشاله ران ) . مراقب باشید که مصدوم را نسوزانید .
3- یک امداد گر داخل کیسه خواب کنار مصدوم بخوابد .
4- از تکان دادن مصدوم در حین انتقال اجتناب کنید .
5- مصرف نوشیدنی های گرم هیچ اثر گرمازائی برای بدن ندارد و مقدار کمی انرژی آزاد می کند . نوشیدنی گرم به مغز پیام می دهد که خون بیشتری به پوست بفرستد . گشاد شدن عروق خونی پوست احساس گرما ایجاد می کند ولی به دلیل گشادی مویرگ ها و عرضه بیشتر خون در محیط بدن ، گرمای بدن از دست می رود .
6- در مصدومین دچار سرمازدگی شدید توصیه می شود که خارج از مرکز درمانی اقدام به گرم کردن سریع مصدوم نکنید ، زیرا در بسیاری از موارد نیاز به گرم کردن مصدوم وجود ندارند .
7- مصدومین دچار سرمازدگی شدید را بسیار با دقت و سریع منتقل کنید ، چنانچه گوئی دست و پایشان شکسته است !
8- مصدوم بیهوش را داخل وان آب گرم قرار ندهید.
9- از دادن هر گونه نوشیدنی به مصدوم بیهوش خودداری کنید .
10- اندام ها و تنه ( شکم و قفسه سینه ) را در یک زمان گرم نکنید .